|
Geachte Relatie
De nieuwsbrief verschijnt 1x per kwartaal en geeft
adviezen ter preventie van blessures en theoretische
en praktische informatie om de bewegingen van uw
paard te verbeteren.
| Gratis service desk |
 |
|
Onze gratis servicedesk bestaat ruim vijf jaar. In die
tijd hebben we – per e-mail of telefonisch – antwoord
gegeven op meer dan vijfduizend vragen over het
bewegingsapparaat van het paard. Veel vragen
werden gesteld over de rug van het paard, de
training, preventie van blessures, rijtechniek,
revalidatie, onderzoek en behandeling. Hebt u ook
een vraag? Stel hem gerust. Klik op lees verder.Daar
vindt u ook een vragenformulier.
|
| Dierenarts verwijst nog te weinig |
 |
Misschien is het onbekendheid met de beroepsgroep,
maar feit is, dat dierenartsen nog te weinig
doorverwijzen naar dierenfysiotherapeuten. U kunt
uw dierenarts daar echter altijd om vragen als u
denkt, dat uw paard er baat bij heeft.
Nederland is het enige land ter wereld waar
dierenfysiotherapeuten bij de wet erkend zijn. Het
paraveterinaire beroep van dierenfysiotherapeut is
wettelijk geregeld in het ‘Veterinair Besluit’ waarin de
kwaliteitseisen staan verwoord. Deze kwaliteitseisen
onderscheiden ons beroep van
andere ‘paardentherapeuten’. Iemand mag zich pas
dierenfysiotherapeut noemen wanneer hij of zij de
erkende opleiding heeft afgerond en door de Minister
van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit is
toegelaten tot het uitoefenen van het vak.
In het Veterinair Besluit is ook vastgelegd, dat een
dierenfysiotherapeut uitsluitend op verwijzing van
een dierenarts mag werken. Maar de praktijk is vaak
anders. Regelmatig krijgen wij cliënten met klachten,
die in de eerste plaats bij een dierenarts thuishoren.
Omgekeerd blijken er nog niet zoveel dierenartsen te
zijn die doorverwijzen naar een dierenfysiotherapeut.
En er zijn genoeg voorbeelden waarbij de combinatie
van paard en ruiter beslist verder was gekomen,
wanneer dat wél was gebeurd. Dierfysiotherapie is
nog een jong, en daardoor relatief onbekend, vak.
Dertig jaar geleden gold dat ook voor de
mensenfysiotherapie. Nu heeft elke sportclub of
topsporter een eigen fysiotherapeut. Op 1 januari
2006 wordt de ‘directe toegankelijkheid
fysiotherapeut’ van kracht. Iemand kan dan direct
naar de fysiotherapeut zonder verwijzing van de
huisarts. Het is de erkenning van het feit, dat de
fysiotherapeut de deskundige bij uitstek is voor het
houdings- en bewegingsapparaat en weet wanneer
hij de patiënt moet terugsturen naar de arts.
In de paardenwereld zijn we zover nog niet. Maar als
cliënt kunt u wel uw dierenarts stimuleren om een
verwijzing te schrijven.
|
| Neusriem te strak heeft nare gevolgen |
 |
|
Altijd drie vingers onder het neusriempje! Wanneer u
het sperriempje te strak aantrekt, beschadigt u de
zenuw die aan de oppervlakte ligt.
Bij beschadiging krijgt het paard een scheve neus
omdat de spieren rondom het neusgat verlamd raken.
Uw paard kan zijn neusgat niet meer open zetten.
Inademen bij zware arbeid zal moeilijker worden.
Drie vingers naast elkaar moet u onder de neusriem
kunnen schuiven. Uw paard loopt dan geen gevaar
|
|
Kissing Spines |
|
|
|
Doen ‘kissing spines’ pijn? Nee, lang niet altijd. Wat is
het? Een aandoening van de wervelkolom (Eng:spine)
waarbij de doornuitsteeksels van twee
opeenvolgende
wervels elkaar raken (‘kussen’). De aandoening begint
met irritatie van de lange rugband die de doornuit-
steeksels met elkaar verbindt. Er ontstaat een
ontste-
kingsreactie die gepaard gaat met zwelling, pijn,
warmte en bewegingsbeperking. Door de pijn gaan de
rugspieren minder goed bewegen, ze worden
gespannen en pijnlijk. In een later stadium nemen ze
in volume
af. De kalk in de rugband wordt uiteindelijk tot bot.
Zo worden twee doornuitsteeksels met elkaar
verbonden (‘kiss’) en wordt er een benige brug
gevormd (‘bridging’). Twee wervels zitten nu vast en
er is geen pijn meer. ‘Bridging’ kan op verschillende
niveau’s ontstaan.
Hoe voorkom je het? Erfelijkheid kan een rol spelen,
maar vaak is de aandoening te wijten aan een
verkeerde rijtechniek. De achterhand stuwt te weinig
en het paard loopt ‘niet aan de hand’. De wervel-
kolom ‘hangt door’ en de irritatie begint. Om de
pijn te verzachten zal het paard het onderplaatsen
van de achterhand en het opbollen van de rug willen
voorkomen.
Let er dus altijd op dat het paard goed aan het been
en aan de hand loopt.
|
|